Het is sowieso niet verstandig om in deze fase al conclusies te trekken. Normaal zal er primair een technisch onderzoek plaatsvinden. Tenslotte, als daar aanleiding voor is wanneer er iets verwijtbaar zou zijn, een justitioneel onderzoek. Uiteindelijk wil men dat er een Barbertje aangewezen wordt. Meestal een kale kip.
Terug in het algemeenheid naar die paar rookmelders. In het licht gezien van het normatief brandverloop zou een ontdekking van een beginnende brand het verschil kunnen maken tussen wat brandschade en het totaal verloren gaan van het object.
Kijken we naar het doel van een BMI dan is dit primair om de aanwezige mensen te alarmeren. Ten tweede in een zodanig stadium de brandweer te alarmen, hetzij direct of indirect, zodat de bebouwing eromheen behouden blijft. Tenslotte zo veel mogelijk schade aan het brandend object te beperken. Dit waren en zijn nog steeds de pijlers van onze regelgeving op gebied van brandveiligheid.
Cynische Sam komt met zijn opmerking wel tot de kern en misschien wel tot de finale conclusie. Er zijn geen gewonden of nog erger gevallen. De schade aan de belendende bebouwing is verschrikkelijk voor de bewoners maar herstelbaar naar ik heb begrepen. Het object zelf is jammerlijk verloren gegaan.
Natuurlijk blijft het wrang dat de BMI uit stond en daarmee een parel verloren is gegaan. Maar er zal wel iets moois voor terugkomen. Statistisch hoeft men op korte termijn niet te vrezen dat het nieuwe pand opnieuw zal worden getroffen.
Brandpreventie wordt tegenwoordig gebezigd vanuit kansberekening (deterministisch of probalistisch benadering). De komende 30 jaar mag de BMI op standje off worden gezet volgens die theorie.


